Πέντε Μέρες στην Απουλία με Περιφερειακό Τρένο: Από το Μπάρι στο Λέτσε με Ένα Σακίδιο

Τα τέλη Αυγούστου είναι η στιγμή που η Απουλία παίρνει ανάσα. Ο ιταλικός μήνας των διακοπών ξεθυμαίνει, τα beach club αδειάζουν, και η Αδριατική κρατά τη ζέστη της: θερμοκρασίες θάλασσας 25 έως 26 βαθμών είναι φυσιολογικές μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου, ενώ οι μέγιστες θερμοκρασίες της ημέρας πέφτουν από τους τριάντα και κάτι στους πιο βατούς 26 ή 27 βαθμούς. Δωμάτια που ήταν αδύνατο να βρεις στα μέσα Αυγούστου επανέρχονται σε λογικά επίπεδα μέσα σε δεκαπέντε μέρες, και αφού το Μπάρι και το Μπρίντιζι είναι και τα δύο βάσεις low-cost αεροπορικών εταιρειών, η πτήση είναι συνήθως το πιο φθηνό κομμάτι σε ολόκληρο τον προϋπολογισμό.

Το άλλο πλεονέκτημα της Απουλίας είναι ότι όλα βρίσκονται σε ευθεία γραμμή. Σχεδόν οτιδήποτε αξίζει να δεις ανάμεσα στο Μπάρι και το Λέτσε βρίσκεται πάνω ή δίπλα σε μία σιδηροδρομική γραμμή, τα τρένα είναι φθηνά και αργά με έναν ευχάριστο τρόπο, και οι πόλεις είναι αρκετά μικρές ώστε να τις διασχίσεις με τα πόδια σε ένα απόγευμα. Πέντε μέρες αρκούν αν συνεχίζεις να κινείσαι — και το να μετακινείσαι κάθε δεύτερη μέρα είναι ακριβώς αυτό που καθορίζει πώς θα φτιάξεις τις αποσκευές σου. Ο επίσημος ιστότοπος του περιφερειακού τουριστικού οργανισμού είναι μια αξιόπιστη πηγή για τα ωράρια λειτουργίας μόλις έχεις βάλει σε τάξη το σχέδιο του ταξιδιού.

Η δομή των πέντε ημερών

Πέτα προς το Μπάρι, και επέστρεψε από το Μπρίντιζι. Τα δύο αεροδρόμια απέχουν περίπου 100 km, εξυπηρετούνται και τα δύο από τις ίδιες low-cost αεροπορικές εταιρείες, και δύο εισιτήρια απλής διαδρομής κοστίζουν συνήθως περίπου όσο ένα εισιτήριο με επιστροφή — μείον μια διαδρομή δύο ωρών προς τα πίσω το τελευταίο πρωινό σου.

Δύο πρακτικές σημειώσεις. Τα χάρτινα περιφερειακά εισιτήρια πρέπει να ακυρώνονται στο πράσινο μηχάνημα στην είσοδο της αποβάθρας πριν επιβιβαστείς· τα εισιτήρια που αγοράζονται μέσω εφαρμογής είναι ενεργά από τη στιγμή της αγοράς. Και τα τρένα της Sud-Est προς το Αλμπερομπέλο αναχωρούν από τις δικές τους αποβάθρες, δίπλα στο Bari Centrale, με πιο αραιό πρόγραμμα την Κυριακή — έλεγξέ το πριν χτίσεις μια Κυριακή γύρω από αυτό.

Ημέρα 1: Το Μπάρι και ο δρόμος με τα orecchiette

Πάρε το τρένο του αεροδρομίου, άφησε το σακίδιο και βγες κατευθείαν στη Bari Vecchia, την παλιά πόλη. Η Basilica di San Nicola άρχισε να χτίζεται το 1087 για να στεγάσει τα λείψανα του Αγίου Νικολάου, που έφεραν το ίδιο έτος ναυτικοί από το Μπάρι από τα Μύρα, και η κρύπτη της είναι ένα από τα πιο δροσερά δωμάτια της πόλης με κάθε έννοια της λέξης. Λίγους δρόμους πιο κάτω, στην οδό Strada Arco Basso, γυναίκες φτιάχνουν orecchiette πάνω σε ξύλινες σανίδες έξω από τις εξώπορτές τους από το πρωί κιόλας.

Φάε στο πόδι: focaccia barese με ντομάτα και ελιές, ένα τηγανητό panzerotto, και sgagliozze, τετράγωνα τηγανητής πολέντας που πουλιούνται από τηγάνια μέσα στην παλιά πόλη. Κλείσε τη μέρα στο Lungomare με τον βραδινό περίπατο, που ξεκινά γύρω στις εφτά και παρασύρει σχεδόν όλη την πόλη.

Ημέρα 2: Αλμπερομπέλο, χωρίς τον συνωστισμό των πούλμαν

Άφησε το σακίδιο στο δωμάτιο και πάρε τη γραμμή της Sud-Est προς την ενδοχώρα, περίπου μιάμιση ώρα μέσα από ελαιώνες και ξερολιθιές. Το Rione Monti στο Αλμπερομπέλο φιλοξενεί περίπου χίλια trulli, τα κωνικά ασβεστολιθικά σπίτια που χτίζονται χωρίς κονίαμα· το Rione Aia Piccola, στην απέναντι πλευρά του κεντρικού δρόμου, είναι πιο ήσυχο και ακόμα κατοικημένο.

Τα πούλμαν φτάνουν γύρω στις δέκα και έχουν σχεδόν όλα φύγει μέχρι τις τέσσερις. Πάρε ένα πρωινό τρένο, φάε αργά το μεσημέρι, και μείνε μέχρι το φως να χρυσίσει τις στέγες. Επιστροφή στο Μπάρι για τη δεύτερη νύχτα — αυτή είναι η μία μέρα που δεν κουβαλάς τίποτα.

Ημέρα 3: Ένας βραχώδης όρμος, και μετά η λευκή πόλη

Κάνε check out με όλα τα πράγματά σου και πάρε την παραλιακή γραμμή για το Πολινιάνο α Μάρε, μισή ώρα νότια. Το Lama Monachile είναι ένας όρμος με βότσαλα, σφηνωμένος ανάμεσα σε ασβεστολιθικούς βράχους στην εκβολή μιας παλιάς χαράδρας, με μια γέφυρα ρωμαϊκής εποχής από πάνω του, και η είσοδος είναι δωρεάν. Κολύμπησε, στέγνωσε, φάε μεσημεριανό στην παλιά πόλη με θέα στη θάλασσα, και χαιρέτησε το άγαλμα του Domenico Modugno, που γεννήθηκε εδώ και έγραψε ένα τραγούδι για το πέταγμα.

Ένα απογευματινό τρένο συνεχίζει προς το Οστούνι. Ο σταθμός βρίσκεται περίπου 2.5 km κάτω από την πόλη και ένα τοπικό λεωφορείο περιμένει τους περισσότερους επιβάτες για μερικά ευρώ· η ανάβαση με τα πόδια είναι πραγματική ορειβασία. Κοιμήσου μέσα στη λευκή πόλη.

Ημέρα 4: Από το Οστούνι στο Λέτσε

Το Οστούνι είναι μια σπείρα: ασβεστωμένα σοκάκια που ανεβαίνουν γύρω από έναν λόφο μέχρι έναν υστερογοτθικό καθεδρικό ναό με μια τεράστια ροζέτα. Κάν' το νωρίς, πριν η πέτρα αρχίσει να σου επιστρέφει τη ζέστη, και μετά πάρε τον περιφερειακό δρόμο κάτω από τα τείχη για τη θέα προς την πεδιάδα με τις ελιές και τη θάλασσα.

Ένα απογευματινό τρένο φτάνει στο Λέτσε σε λιγότερο από μία ώρα. Ο τοπικός ασβεστόλιθος είναι τόσο μαλακός που σκαλίζεται σαν σαπούνι, γι' αυτό η πρόσοψη της Basilica di Santa Croce έχει αυτή τη μορφή, και γι' αυτό η πόλη αξίζει ένα βράδυ και όχι απλώς μια στάση για μεσημεριανό. Στην Piazza Sant'Oronzo, ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο βρίσκεται βυθισμένο κάτω από τη σύγχρονη πλατεία, με περίπου το ένα τρίτο του ανασκαμμένο. Παράγγειλε ένα caffè leccese: εσπρέσο χυμένο πάνω σε πάγο με σιρόπι αμυγδάλου.

Ημέρα 5: Το Λέτσε αργά, και μετά έξοδος μέσω Μπρίντιζι

Αφιέρωσε το πρωί σε ένα μικρό πράγμα αντί για τρία μεγάλα — το Museo Faggiano, ένα αρχοντικό όπου μια οικογένεια που έψαχνε μια διαρροή σε σωλήνα ανακάλυψε δύο χιλιάδες χρόνια πόλης από κάτω, έχει ακριβώς τη σωστή κλίμακα. Αγόρασε rustici και ένα pasticciotto για το ταξίδι.

Μετά, το τρένο για το Μπρίντιζι και το shuttle του αεροδρομίου, ή το απευθείας λεωφορείο Λέτσε–αεροδρόμιο Μπρίντιζι, που είναι πιο απλό αλλά λιγότερο συχνό. Έλεγξε τα τρέχοντα δρομολόγια το προηγούμενο βράδυ και όχι το πρωί της αναχώρησης.

Πόσο κοστίζουν πραγματικά οι πέντε μέρες

• Διαμονή: €60-90 για δίκλινο σε B&B στο Μπάρι ή στο Λέτσε τον Σεπτέμβριο, λίγο περισσότερο μέσα στην παλιά πόλη του Οστούνι, €25-35 για κλίνη σε κοιτώνα.
• Τρένα: ολόκληρη η παραπάνω διαδρομή καταλήγει γύρω στα €30-40 ανά άτομο.
• Φαγητό: focaccia €2-3 το κομμάτι, ένα panzerotto γύρω στα €2, ένα πιάτο orecchiette con cime di rapa €8-12, ένα ποτήρι primitivo ή negroamaro €3-5. Με είκοσι πέντε ευρώ την ημέρα τρως καλά εδώ.
• Οι δύο πιο εύκολες «διαρροές» στον προϋπολογισμό είναι τα ταξί αεροδρομίου και οι πληρωμένες ξαπλώστρες. Και τα δύο έχουν δωρεάν εναλλακτικές ακριβώς σε αυτή τη διαδρομή.

Γιατί αυτή η διαδρομή ανταμείβει το ένα σακίδιο

Αυτό δεν είναι μια φιλοσοφική άποψη περί ταξιδιού με ελαφριές αποσκευές. Είναι η συγκεκριμένη γεωγραφία αυτών των πέντε ημερών.

• Οι μικροί σταθμοί σε αυτή τη γραμμή έχουν συνήθως υπόγεια διάβαση με σκάλες και όχι ασανσέρ. Το Πολινιάνο και το Οστούνι δεν είναι μεγάλοι σταθμοί.
• Τα περιφερειακά τρένα έχουν στενές πόρτες, καμία αποσκευοφόρο άμαξα, και χρόνους στάσης που μετριούνται σε δευτερόλεπτα στις μικρές στάσεις. Επιβιβάζεσαι με ό,τι μπορείς να σηκώσεις.
• Φύλαξη αποσκευών υπάρχει στο Bari Centrale. Στο Πολινιάνο, στο Οστούνι και στο Αλμπερομπέλο ουσιαστικά δεν υπάρχει. Την τρίτη μέρα κάνεις check out στις δέκα και check in στις τρεις με ένα κολύμπι ενδιάμεσα — κάτι που λειτουργεί μόνο αν το σακίδιο έρθει μαζί σου στην παραλία.
• Το πλακόστρωτο των παλιών πόλεων εδώ είναι γυαλισμένος ασβεστόλιθος με σκαλιά σκαλισμένα πάνω του. Οι ρόδες αναπηδούν· οι ανηφόρες του Οστούνι είναι ακόμα χειρότερες.

Μετά υπάρχει και η αριθμητική των χρεώσεων, αφού αγοράζεις δύο εισιτήρια απλής διαδρομής.

Και οι τρεις εταιρείες έχουν αλλάξει αυτά τα νούμερα τα τελευταία χρόνια και μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο εισιτηρίου, οπότε έλεγξε την τρέχουσα πολιτική της αεροπορικής εταιρείας πριν κλείσεις — το κέντρο βοήθειας της Ryanair είναι η μόνη εκδοχή που μετράει την ημέρα του ταξιδιού. Μια πληρωμένη χειραποσκευή σε δύο ξεχωριστά εισιτήρια απλής διαδρομής είναι συχνά περισσότερο από ολόκληρο τον προϋπολογισμό σου για τα τρένα όλης της εβδομάδας. Αν ψάχνεις για μια τσάντα που να κουβαλάει ρούχα μιας εβδομάδας μέχρι πάνω στον λόφο του Οστούνι και να χωράει ακόμα στο κουτί μέτρησης χειραποσκευών στην πύλη, αυτή είναι ακριβώς η ιδέα πίσω από το σακίδιο συμπίεσης της Ryanwear στο fast shop· όλα τα υπόλοιπα παρακάτω λειτουργούν με ό,τι έχεις ήδη.

Τι χρειάζεται πραγματικά ο Σεπτέμβρης στην Απουλία

• Δύο μαγιό, όχι ένα. Το ένα είναι πάντα ακόμα βρεγμένο.
• Ένα πουκάμισο με γιακά ή ένα φόρεμα. Η βραδινή passeggiata του Λέτσε είναι πιο επίσημη από μια παραθαλάσσια πόλη, και δεν σου κοστίζει τίποτα να ταιριάξεις.
• Παπούτσια με πρόσφυση. Ο φθαρμένος ασβεστόλιθος γλιστράει, και οι σαγιονάρες στις ανηφόρες του Οστούνι σημαίνουν ένα κακό απόγευμα.
• Ένα ελαφρύ πουλόβερ ή μπουφάν. Τα βράδια στα τείχη στα τέλη Σεπτεμβρίου πέφτουν στους 17 ή 18 βαθμούς με αέρα από την πεδιάδα.
• Ένα καπέλο και αντηλιακή κρέμα υψηλού δείκτη προστασίας σε μπουκαλάκι των 100 ml. Ανάμεσα στις δώδεκα και τις τέσσερις δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου σκιά σε αυτές τις πόλεις.
• Άφησέ τα στο σπίτι: μια πετσέτα αν τα δωμάτιά σου τις παρέχουν, ένα πιστολάκι μαλλιών, και οποιοδήποτε τρίτο ζευγάρι παπούτσια.

Αν μπορείς να κλέψεις μια έκτη μέρα

Η Ματέρα βρίσκεται περίπου 65 km από το Μπάρι προς την ενδοχώρα, τεχνικά στη Βασιλικάτα, και δεν μοιάζει με τίποτα άλλο σε αυτή τη λίστα. Την εξυπηρετούν τόσο ένας στενός σιδηρόδρομος όσο και ένα απευθείας λεωφορείο από το αεροδρόμιο, και τα δύο με μειωμένα δρομολόγια την Κυριακή, οπότε επιβεβαίωσε τα τρέχοντα δρομολόγια πριν δεσμευτείς. Από το Λέτσε, η εναλλακτική είναι νότια προς το Οτράντο ή τη Γαλίπολι μέσω του δικτύου της Sud-Est — πιο αργά και λιγότερο συχνά, αλλά γνήσια παραθαλάσσια.

Όπως και να 'χει, πέρασε την επιπλέον μέρα κάπου όπου βρίσκεσαι ήδη, αντί να προσθέσεις μια τέταρτη βάση. Το να ξεπακετάρεις λιγότερες φορές είναι η μόνη πολυτέλεια που μπορεί πραγματικά να αντέξει ένα ταξίδι με ένα σακίδιο.