Valencia in de zomer: stranden, echte paella en een rivier die een park werd

Barcelona krijgt de vluchten en de krantenkoppen. Valencia krijgt dezelfde Middellandse Zee, betere paella en een fractie van de drukte. De derde grootste stad van Spanje ligt zo'n twee uur ten zuiden van Barcelona en wordt rechtstreeks vanuit heel Europa aangevlogen door Ryanair, easyJet, Wizz Air en Vueling — vaak voor de prijs van een goed diner als je doordeweeks vliegt.

Eind mei en juni zijn het ideale moment. De zee warmt op, de terrassen zitten vol maar zijn niet overvol, en de meedogenloze middagen van 35°C in het hoogseizoen zijn er nog niet. Je hebt daglicht tot bijna 21:30 uur en kamerprijzen die hun augustusplafond nog niet hebben bereikt.

Van de landingsbaan naar de stad

Luchthaven Valencia (VLC, ook wel Manises genoemd) ligt zo'n 8 km ten westen van het centrum — echt dichtbij, niet een van die budgetvluchten die je op een verafgelegen vliegveld dumpen. Metrolijnen 3 en 5 rijden rechtstreeks vanaf de terminal naar het hart van de stad, in ongeveer 25 minuten. Een enkel kaartje inclusief de luchthavenzone kost een paar euro; check de actuele prijs bij de automaat, maar het is een fractie van de €20-plus die een taxi kost.

Daarna kun je vervoer vergeten. Valencia is zo plat als een dubbeltje en klein genoeg om in een middag te voet over te steken. De stad heeft bovendien een van de beste deelfietssystemen van Europa, en een hele voormalige rivier vol autovrij park om doorheen te fietsen.

De rivier die een park werd

In 1957 trad de Turia buiten haar oevers en verwoestte de stad. In plaats van de rivierbedding te herstellen, leidde Valencia de rivier om langs de rand van de stad en veranderde de oude bedding in een negen kilometer lang lint van park dat dwars door het centrum kronkelt. De Jardí del Túria is nu tegelijk de longen van de stad en haar belangrijkste ader: sinaasappelbomen, fonteinen, voetbalveldjes, hardlooppaden en fietspaden, allemaal verzonken onder straatniveau, zodat je het verkeer nauwelijks hoort.

Volg hem naar het oosten en hij brengt je bij Valencia's pronkstuk, de Ciutat de les Arts i les Ciències (Stad van Kunsten en Wetenschappen). De witte, skeletachtige, licht buitenaardse bouwwerken van Santiago Calatrava rijzen op uit lange spiegelvijvers: een wetenschapsmuseum, een planetarium, een operagebouw en de Oceanogràfic, een van de grootste aquaria van Europa. Je kunt er met een betaald ticket een hele dag doorbrengen — of, eerlijk gezegd, een heel gelukkig gratis uur wandelen langs de vijvers tijdens het gouden uur, wanneer het hele complex zich spiegelt in het water.

De oude stad, te voet

De historische kern is compact en gemaakt om doelloos in rond te dwalen. Begin bij de Kathedraal, die uitkomt bij de Micalettoren (El Miguelete) — iets meer dan 200 wenteltraptreden naar een van de mooiste uitzichten over de daken van Spanje. De kathedraal claimt ook de Heilige Graal te bewaren; geloof wat je wilt, maar de beker zelf is in elk geval oeroud.

Een paar minuten verderop is La Lonja de la Seda een door UNESCO erkende gotische zijdebeurs met spiraalvormige stenen zuilen die op versteende palmbomen lijken — een van de mooiste burgerlijke gotische gebouwen van Europa, en vaak bijna leeg. Ertegenover staat de Mercat Central, een overdekte modernistische markthal onder glas-in-lood en betegelde koepels, nog steeds een echte voedselmarkt waar locals hun tomaten en jamón kopen, geen souvenirs. Ga er vóór 14:00 uur heen; Spaanse markten sluiten vroeg af.

Ten noorden daarvan ligt de Barri del Carme (El Carmen), de kronkelige middeleeuwse wijk — street art, kleine pleintjes, met keramische tegels beklede gevels en de hoogste concentratie bars van de stad.

Strand, barrio en waar je slaapt

Valencia heeft een echt stadsstrand. De brede, gouden vlakte van Malvarrosa en Las Arenas ligt op 20 minuten tram of bus van het centrum, met een boulevard vol visrestaurants erachter. Vlak daarachter is El Cabanyal — de oude vissersbuurt — een raster van lage huizen bekleed met felgekleurde keramische tegels, lang verwaarloosd en nu in alle stilte een van de coolste hoeken van de stad.

Waar je je basis kiest, bepaalt de hele trip:

Paella, zoals het hoort

Dit is de geboorteplaats van paella, en de locals zijn er stilletjes fanatiek over. Echte paella valenciana is een lunchgerecht, gekookt op hout, en bevat kip, konijn en lokale bonen — geen chorizo, geen berg garnalen, en je eet het nooit 's avonds. Er bestaan ook rijstgerechten met zeevruchten (arròs a banda, arròs del senyoret), maar als een tent bij de kathedraal om 20:00 uur een fotomenu met "paella" voor je neus zwaait, loop dan door.

Voor het échte werk ga je naar de bron. Zo'n 10 km ten zuiden ligt de Albufera, een uitgestrekt zoetwatermeer omgeven door de rijstvelden waar de korrels groeien. Het dorpje El Palmar, midden in de velden, is waar Valencianen naartoe rijden voor de zondagse lunch. Plan het rond de late namiddag en stap bij zonsondergang in een platboomd bootje op het meer — een goedkoop, ontspannen halfuurtje dat een van de mooiste dingen is die je in de buurt van de stad kunt doen.

Terug in de stad zijn er nog twee lokale rituelen:

• Horchata (orxata) met fartons: een koud, zoet drankje geperst uit tijgernoten, geserveerd met suikerzoete vingerbroodjes om in te dopen. Licht verslavend.
• Agua de Valencia: ziet eruit als onschuldig sinaasappelsap, maar is in werkelijkheid cava, gin en wodka. Bestel er één, niet drie.

En de beste vriend van de budgetreiziger door heel Spanje: de menú del día, een vaste lunch van twee of drie gangen met een drankje, meestal rond de €13-16. Zo eet je hier fatsoenlijk voor de prijs van een broodje thuis.

Pakken voor een Valenciaanse zomer

Je hebt verrassend weinig nodig. De dagen zijn heet en droog, de avonden blijven warm, en nergens is het formeel. Neem lichte katoen en linnen mee, een zwempak, één laagje tegen de zeebries na zonsondergang, en de platste wandelschoenen die je bezit — dit is een stad die je te voet ontdekt.

Omdat het een stad is om te voet en op de fiets te verkennen, met handbagagelimieten om rekening mee te houden, is één tas die je de hele dag kunt dragen en toch gratis mee kunt vliegen de slimste zet. Een compressierugzak die precies onder de stoel past als Ryanair-persoonlijk-item houdt je uit de rij voor de ruimbagage en van de lijst met extra kosten — de Ryanwear fast shop heeft er een als dat jouw stijl is. Wat je ook meeneemt, houd je aan de door de maatschappij opgegeven afmetingen voor het persoonlijke item en check het actuele beleid van de maatschappij voor vertrek; de prijsvechters meten bij de gate en rekenen ter plekke af.

Voordat je gaat

Een paar eerlijke opmerkingen:

• Sla het hoogtepunt van augustus over als je kunt. De stad loopt voor de helft leeg vanwege de vakantie, de hitte is serieus, en de prijzen stijgen.
• Je mist Las Fallas — het wilde maartfestival waarbij reusachtige papier-maché figuren in de straten worden verbrand — maar het Museu Faller bewaart het hele jaar door een paar "begenadigde" overlevenden, mocht je nieuwsgierig zijn.
• Zondagen zijn rustig: plan de Albufera of het strand, niet de winkels.

Twee plekken die het waard zijn om te bookmarken voor je vertrekt: de officiële Visit València site voor openingstijden en evenementen, en de pagina van het Albufera Natural Park als je de achtergrond wilt van waar je paellarijst eigenlijk groeit.

Vlieg licht, lunch laat, en laat de oude rivierbedding je de weg wijzen.